บทที่ 102 ล้วนแต่เป็นพิษของสุราทั้งนั้น

นคืนนั้นเอง เพ็ญจิตได้รับโทรศัพท์เร่งเร้าจากสุวิทย์ จึงไม่สามารถนอนเป็นเพื่อนลูกๆได้ แม้จะห่างกันแค่ผนังกั้น แต่ก็นับว่าช่างไกลแสนไกลสำหรับเพ็ญจิตเหลือเกิน ดูเหมือนว่าสุวิทย์จะยังไม่นอนบทที่เธอกลับมาที่ห้อง

“คุณยังไม่นอนหรอ?” เพ็ญจิตพูดพร้อมกับจัดเตรียมอ

บทที่103 สุวิทย์ แกอย่าเมาจนเสียสติสิ

��รรถพลอยากจะวางสายเสียจริงๆ แต่ก็กลัวว่าสุวิทย์จะออกตามหาทีละห้องๆ ถ้าเจอเด็กๆทั้งสองคนขึ้นมาละก็คงได้เกิดปัญหาแน่ คนเมาย่อมกล้าหาญชาญชัยเพราะพิษสุรา จะทำก่อเรื่องอะไรก็ได้ทั้งนั้น

เขาอนุญาติให้สุวิทย์มาที่ห้องด้วยความไม่เต็มใจ “สุวิทย์ แกเป็นบ้าอะไร

บทที่ 104 นิตาไปบริษัทในฐานะคุณนายของท่านประธาน

ลังจากผลักสุวิทย์ไปที่เตียงคนไข้ ธนวันก็ลากอรรถพลออกมา

“ธนวันแกทำบ้าอะไร แกก็รู้อยู่ ว่าเพ็ญจิตกับไอ้คำวงษานั่นทะเลาะกันอยู่ แกยังให้มันอยู่กับเพ็ญจิตสองต่อสองอีก” อรรถพลสลัดธนวันด้วยความโกรธ

“อรรถพล อย่าโกรธขนาดนี้เลย เรื่องที่เพ็ญจิตสั่งใ