บทที่ 99 เย็นชาใส่

วินัยยักไหล่เบนไปตอบเรื่องอื่นว่า “คนแก่ก็งี้แหละ ต้องอยากได้หลานชายอยู่แล้ว คุณไม่ต้องคิดมากหรอก” ฉันกลั้นน้ำตาถามต่อ “แล้วคุณล่ะ?” วินัยสีหน้าเรียบเฉยบอกว่า “ผมยังไงก็ได้ ถ้าพ่อแม่ผมชอบก็โอเค” ฉันคิดว่าเขาตอบเหมือนไม่ได้ตอบ พ่อแม่เขาชอบเด็กผู้ชาย เขาก็ต้องชอบเด็กผู้ชายแน่

บทที่ 100 เพื่อนสนิทที่เข้าอกเข้าใจ

เพ็ญแขน่ะเอง！ฉันทั้งดีใจและตกใจ รีบเปิดประตูออกอย่างรวดเร็ว ทั้งๆที่เป็นเพื่อนสนิทที่สุด แต่กลับไม่ได้ติดต่อกันนานแล้ว ขนาดฉันคลอดลูกเธอก็แค่โทรหาฉัน ไม่คิดว่าวันนี้จะได้เจอ "เพ็ญแข เธอยังจำได้เหรอฮะเธอ！" เปิดประตูปุ๊บ ฉันก็งอนก่อนเลย เพ็ญแขเดินยิ้มทะเล้นเข

บทที่101 ยากที่จะอดทนต่อ

ฉันหัวเราะออกมา “เพ็ญแข เธอเมาแล้ว”

“ฉันไม่ได้เมา ฉันแค่ดื่มมากไปหน่อย” เพ็ญแขขมวดคิ้วขณะที่พูดออกมา พยายามเกาะโต๊ะแล้วยืนขึ้น “เธอต้องป้อนนมลูก เดี๋ยวฉันไปช่วยอุ่นนม”

“อย่าเลย เธอนั่งเถอะ ฉันไปอุ่นเอง” ฉันรีบพูดขึ้นมา

เขาดื่มจนเมาแล้ว ถ้าถูกลวกใน