บทที่ 8

บทที่8 ฉันมาพบประธานอนุสิทธิ์

พอมาถึงห้องทำงาน ผู้จัดการอานนท์ก็ยิ้มดีใจราวับดอกไม้และแสดงความยินดีให้กับฉัน

ฉันงุนงง“เกิดอะไรขึ้นหรอ หรือว่าออเตอร์นั้นสำเร็จแล้ว”

“ขอแสดงความยินดีที่สามีของเธอเลื่อนขึ้นตำแหน่งไง”ผู้จัดการอานนท์ พูดไปและรอยยิ้มเต็มไบหน้า“เพิ่งมาทำงานหนึ่ง

บทที่ 9

บทที่9 เธอคงชัดเจนกว่าฉัน

ใจฉันเกือบเต้นออกจากลำคอ ฉันเหมือนถูกอะไรบางอย่างต่อย รีบกระโดดไปอีกข้างหนึ่ง

“ประ. ประธานอนุสิทธิ์......”

ห่างออกสองก้าว อนุสิทธิ์มองฉันด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

ฉันไม่สามารถมองทะลุดวงตาของเขา แค่รู้สึกว่าสายตาที่เขามองฉัน ทำให

บทที่ 10

บทที่10 ให้ฉันใคร่ครวญก่อน

ในห้องออฟฟิศที่เงียบจนไม่มีเสียงสักนิด เสียงของฉันที่ดังออกมาจนหูจะหนวก

เมืออนุสิทธิ์แก้กระดุมอันทีสองในเสื้อเชิ้ตสีขาวของฉันออกมา ฉันเขินอายจนลืมคำขู่ของเขา ยื่นมือไปจับข้อมืออของเขา“ท่านประธานอนุสิทธิ์ ...อย่าทำแบบนี้.....”

เขาหยุดลงมาอ