บทที่ 62 คืนที่สาม

“ไม่ได้ทำผิด? แอบกินขนมในเวลางานที่แพนทรีเนี่ยนะ เธอยังว่าไม่ได้ทำผิด? ทิพย์สุดา หน้าเธอนี่ฉาบปูนซีเมนต์รึไงหะ เป็นเพื่อนร่วมงานกันมาปีหนึ่ง ฉันพึ่งดูเธอออกวันนี้เอง” ใฝ่ดีมองฉันอย่างเหยีดหยาม

ฉันอึ้งกิมกี่ ที่แท้ขนาดฉันแอบกินขนมเรื่องนี้ทุกคนก็รู้กันหมดแล้ว ฉันยืนฟัง

บทที่ 63 เต็มไปด้วยบาดแผล

“ขอร้องฉันอะไร? พูดสิ！” เขาพูดไปพลางเม้มติ่งหูฉัน และเลื่อนไปกัดหัวไหล่ อีกมือสาวเข้าสาวออกร่างฉันไม่หยุด

ฉันคว้ามือเขาไว้ ตอนนิ้วเขาผ่านจุดที่แม้แต่ฉันเองก็ไม่รู้ ฉันเหมือนโดนช็อต สมองพลันว่างเปล่า ร้องกรี๊ดสุดเสียงก่อนฟุบลงไปที่อ่างล้างหน้า

อนุสิทธิ์ดึง

บทที่ 64 สิ่งที่ไม่ควรมี

แผ่นหลังจู่ๆรับรู้ได้ถึงลมหายใจร้อนผ่าว อนุสิทธิ์นั่นเอง

เขาดมหลังฉันไปก็บ่นไปว่า “เซนซิทีฟจริงนะ แค่ทายาก็มีอารมณ์แล้ว หือ?” คำพูดของเขาทำฉันอดสูจนไม่กล้าเงยหน้า ฉันไม่อยากเป็นแบบนี้ แต่ไม่รู้ทำไม พอเขาสัมผัสฉันฉันก็จะขนลุกขึ้นมา ทั้งๆที่ฉันขัดขืนเขานะ กลัวเ