บทที่24 สีหน้าอะไรของเธอน่ะ

ริมฝีปากเย็นชืดแนบลงมา ฉันรับรู้ได้ว่าเขาจูบที่ซอกคอ จากนั้นเริ่มกดจูบหนักขึ้น ลมหายใจที่พ่นลงผิวหนังของฉันก็เริ่มร้อนแรงขึ้น

ฉันกัดริมฝีปากแน่น พยายามกลั้นเสียงไม่ให้ร้องออกไป

ก่อนมาที่นี่ เพ็ญแขบอกกับ

บทที่ 25 รอดไปทีหนึ่ง

หัวฉันเป็นแผล

ฉันตะลึงมองสำลีที่ชุ่มไปด้วยเลือดในมือเขา แล้วก็รู้สึกคันๆที่หว่างคิ้ว เหมือนมีอะไรอุ่นๆไหลลงมา ฉันตกใจเอานิ้วมือไปจับดู

พอเอามือออกมา เลือดก็ไหลจากปลายลงมาที่โคนนิ้ว

ฉันลืมหายใจไปวูบห

บทที่26 ไม่ได้ฝันไป

พอเห็นฉันไม่เซ้าซี้เรื่องไปจากเมืองนี้อีก วินัยก็กลับมาเป็นคนเดิมที่ห่วงใยเอาใจใส่ฉัน แต่บางครั้งเวลาฉันมองเขา จะมีภาพเขาใส่หูฟังหันหน้าเข้าจอคอมในตอนกลางคืนซ้อนทับขึ้นมา

เสียงหอบหายใจนั่น ร่างกายที่สั่นไหว มันเป็นแค่ความฝันจริงหรอ