บทที่ 196 รับไม้ต่อ

ฉันพอเข้าใจละว่าพวกเขาคิดจะทำอะไร แอบบ่นในใจ แต่อีกใจก็แอบหวังว่าน้องชายจะรีบโทรกลับมา

"คุณสิทธิ์！" จู่ๆฌายินก็เรียกขึ้นมา

ไม่รู้อนุสิทธิ์ออกจากห้องทำงานมายืนมองดูห้องนั่งเล่นนี่ตั้งแต่เมื่อไหร่ "ติดตั้งเสร็จแล้ว?"

"พอสมควรแล้วครับ เหลือแต่รอโทรศัพท์เท่า

บทที่ 197 สาวงามช่วยผู้กล้า

อนุสิทธิ์ลังเลนิดหน่อยก่อนวิ่งขึ้นชั้นบน ไม่นานฉันก็เห็นนิพิฐในอ้อมแขนเขา

ที่หัวมีเสื้อผ้าพันปิดไว้

อยากเข้าไปกอดนิพิฐ อยากบอกเขาว่านี่แม่นะ แต่ฉันทำไม่ได้

เม้มปากแน่นมองพวกนุสิทธิ์เดินถึงหน้าประตู ตาณหันมามองฉันอย่างลังเล

จังหวะนี้เองอนุสิทธิ์ย

บทที่ 198 รุกถามอย่างสุดๆ

เขาเปลี่ยนใจแล้ว！

ฉันโกรธนิดหน่อย

ต่อให้เห็นแก่ที่ฉันช่วยเขา เขาก็ไม่ควรมากลับคำในตอนนี้นะ?

"คุณสิทธิ์！" ฉันเรียกเสียงเย็น "ต่อให้ตอนนั้นฉันสลบอยู่ก็ได้ยิน และเพราะได้ยินคุณสัญญาให้ฉันพาลูกไปได้ ฉันถึงฟื้นขึ้นมา"

"เธอได้ยินแค่นี้หรอ?" สีหน้าเขาด