บทที่178 สองชีวิต

เรื่องน้องชายทำให้ฉันรู้สึกกลุ้มมาก จิลลาก็ดันเป็นพวกที่ใช้แต่อารมณ์อีก ตอนนี้ฉันไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงได้แต่ยืนตาปริบๆมองเขาเดินออกไป

รอจนจิลลาเดินลับไปแล้ว ฉันถึงเดินออกจากห้องรับแขกแต่กลับเจอเมธยายืนอยู่ที่หัวมุมบันได.

ทิพย์สุดา. เขาตะโกนเรียกฉันท่างทางจริงจังผิ

บทที่179 การตัดสินใจของชยานี

อนุสิทธิ์ไม่ได้พูดอะไรขึ้นมาอีก พาฉันไปที่ห้องพักฟื้นของเมทนี เขาปกติร่างกายก็ไม่ค่อยจะแข็งแรงอยู่แล้วพอไดรับผลกระทบในครั้งนี้ก็นอนหน้าดำหน้าบนเตียง พูดไม่เพราะคือหน้าเหมือนกับคนที่ตายแล้ว

ผาณิดามองด้วยความเป็นห่วงอยู่ข้างๆเขา

บางทีพวกเขาสองคนอาจจะเป็นร

บทที่180 อยู่ที่ฝ่ายไหน

แขนของอนุสิทธิ์เกร็งขึ้น ฉันกอดเราไม่ได้พูดอะไรอีก เราสองพิงตัวเข้าไว้ด้วยกัน เวลานี้ใันอบอุ่นซะจนพาให้ลืมเรื่องร้ายๆที่รออยู่

ฉันไม่รู้ว่าอนุสิทธิ์คิดจะทำอะไร ฉันได้แต่บอกตัวเอง ไม่ว่าเขาจะตัดสินใจทำอะไรฉันก็คอยสนับสนุนเขา คอยอยู่เคียงข้างเขา

ไม่นานนัก