ตอน 16
รักแห่งแดนเจอร์
บทที่16 ฉันปฎิเสธเขา
“จะไปไหน?”มือของอนุสิทธิ์ยึดข้อมือฉันไว้แน่นเหมือนกาว แกะยังไงก็ไม่ออก
“ปล่อยนะ”ฉันมองรอบข้างอย่างหวาดกลัว อีกมือพยายามงัดมือเขาออก
เหมือนโดนขุมพลังสูบเข้าซอกตึก ฉันยืนอยู่ระหว่างอนุสิทธิ์และกำแพง ตื่นตระหนกจนขาสองข้างสั่นไม่หยุด
“ที่นี่เป็นที่จอดรถ กรุณา
ตอน 17
บทที่ 17 ทำข้อตกลงกัน
“เฮอะ...”
เขาแค่นเสียงหัวเราะ แกะมือฉันออกอย่างง่ายดาย
เขาหันตัวกลับมาพลางยึดมือฉันไว้ สายตาจ้องเขม็งและพูดว่า“ทิพย์สุดา เธอหาเรื่องเองนะ”
ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก พริบตาเดียวฉันก็โดนเขาลากเข้าที่นั่งด้านหลัง และตัวเขาก็ตามเข้ามา
“ท่านประธา
ตอน 18
บทที่18 ความในใจที่บอกใครไม่ได้
“ทิพย์สุดา เธอรู้ไหมที่นี่ที่ไหน? ถึงวินัยจะได้เป็นรองหัวหน้าฝ่ายบุคคล ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะมาทำงานกี่โมงก็ได้นะ อีกอย่างวินัยเขาเจริญก้าวหน้าขนาดนั้น ถ้าเธอยังไม่พยายามอีก เธอคิดว่าคู่ควรกับเขาแล้วหรอ?”
คำพูดของผู้จัดการอานนท์กรีดลึกลงกลางใจ ฉันเหมื