บทที่ 156 คนบ้า

การตะคอกนี้ทำฉันหยุดมะโน ถึงพบว่าสีหน้าเขาทะมึนจนน่ากลัว ฉันสะดุดกึกรีบยิ้มให้เขา "ทำไมหรอ?" เขาหยันฉัน "ทิพย์สุดา เธอเคยสัญญากับฉันไว้ แล้วก็พาเงินกับลูกของฉันหนี จนถึงวันนี้คนที่พูดแล้วกลับคำก็มีแต่เธอนี่แหละ ฉันน่ะคำไหนคำนั้นเสมอ แล้วเธอล่ะ? อย่าหาทางยั่ว

บทที่ 157 เมียหลวงมาแล้ว

ฉันเกือบหัวเราะออกมาตอนความคิดนี้แวบเข้ามา ฉันเป็นใคร? เขาเป็นใคร? เขาจะคิดถึงฉัน? ฉันสั่งตัวเองให้หยุดคิดเพ้อเจ้อ ฉันพลิกตัวไปมาก่อนถอยห่างจากอนุสิทธิ์นิดหน่อย และหลับตาลงนอนต่อ แต่คำพูดของเขายังวนเวียนในใจฉัน หวุนวนเป็นลูกข่างจนฉันปวดหัววิงเวียน ทำฉันเอะอะก็

บทที่ 158 ถูกข่มขู่

สิ้นเสียงสั่งของเขา การ์ดสองคนก็เข้ามาเชิญผาณิดากับจิลลาออกไป ขนาดประตูปิดแล้วยังกั้นเสียงด่าทอของพวกหล่อนไม่อยู่ อนุสิทธิ์ ผู้ชายบ้าคนนี้ขนาดแม่ตัวเองยังทำได้ลงคอ ฉันถอนหายใจ แต่พอจะพูดอะไร อนุสิทธิ์กลับหันหลังออกไป ฉันอึ้งไปก่อนกุมท้องเดินตาม "คุณอน