ตอน 147
รักแห่งแดนเจอร์
บทที่147 ของขวัญวันเกิด
ไม่รู้ว่าอีกสองวันจะเป็นยังไง ฉันพะวังพะวน
หลังจากตรวจครรภ์ ฉันยิ่งไม่สบายใจ ฉันท้องแล้วจริงๆ ถึงแม้ตรวจตอนเช้าจะแม่นยำที่สุด แต่ฉันอยากจะตรวจอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ
รู้สึกหมดแรง รู้สึกว้าวุ่น และแอบรอคอยอย่างเงียบๆ
ในบ้านเงียบสนิท ฉันอยากจะกรีดร้องขึ้นมา
ตอน 148
บทที่148 ไปไม่ลา
“ทำไมเหรอ?”
อนุสิทธิ์กลับมานั่งที่โต๊ะกินข้าว รินไวน์ ยกแก้วขึ้น แล้วพูดแบบอมยิ้ม “อารมณ์ไหนหน่ะคุณ? ประทับใจ?”
อารมณ์ของเขา ราวกับเป็นสองมือที่บีบลงมาที่ใจฉัน ฉันสูดลมหายใจลึก แล้วจึงพูดขึ้น “ไม่ใช่… แหวนนี่… คุณซื้อให้คุณวัลลาไม่ใช่เหรอ?”
“วัลลา?” อนุสิทธิ
ตอน 149
บทที่149 ลูกของฉัน
ฉันที่ค่อนข้างอ่อนไหวกับเด็ก จึงเสียสติ รีบวิ่งเข้าไปดู
พยายามกดความตื่นเต้นเอาไว้ ฉันเดินไปชวนผู้หญิงคนนั้นคุย
ผู้หญิงคนนั้นเป็นแม่บ้าน ชื่อว่า น้าแหมว เขาก้รู้ว่าฉันเป็นแม่บ้าน รู้สึกราวกับเป็นคนหัวอกเดียวกัน ฉันคุยกับเขามากมาย
คุยกันเรื่อยเปื่อยจนฉันพูดเข้