บทที่ 14

บทที่14 ผมจะไปตายเลย

“นัยคะ!”

ฉันรีบวางช้อนซุปและลุกขึ้นยืนตาม

วินัยมองหน้าฉันว่า“คุณทานเถอะ ผมจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าไปทำงานแล้ว”

ฉันใจหายวูบ เขาเองอาจไม่รู้ตัว แต่ฉันได้เห็นความเบื่อหน่ายจากแววตาของเขา

มันเหมือนแววตาในบทที่ฉันใส่ชุดชั้นในเซ็กซี่ที่ซื้อ

บทที่ 15

บทที่15 คำกำชับของแม่สามี

แม่สามีเริ่มวกเข้าเรื่องเดิม ฉันเออออไปตามเรื่องก่อนขอตัววางสายเพราะกลัวไปทำงานสาย

“เดี๋ยวก่อนนะ”แม่สามีเบรคฉันทันที

“คุณแม่คะ มีอะไรหรอคะ?”ฉันถามอย่างสุภาพ

“หนูทิพย์ เมื่อคืนนัยบอกว่าเงินเดือนขึ้นมาเยอะอยู่ใช่ไหมจ้ะ?”

“อ๋อ...เหมือ

บทที่ 16

บทที่16 ฉันปฎิเสธเขา

“จะไปไหน?”มือของอนุสิทธิ์ยึดข้อมือฉันไว้แน่นเหมือนกาว แกะยังไงก็ไม่ออก

“ปล่อยนะ”ฉันมองรอบข้างอย่างหวาดกลัว อีกมือพยายามงัดมือเขาออก

เหมือนโดนขุมพลังสูบเข้าซอกตึก ฉันยืนอยู่ระหว่างอนุสิทธิ์และกำแพง ตื่นตระหนกจนขาสองข้างสั่นไม่หยุด

“ที่นี่เป็นที่จ