บทที่ 135 พี่ชลัชโกรธแล้ว

“ตรงนี้ไม่ได้งั้นรึ? แล้วคุณอยากได้ที่ไหนล่ะ? ที่นี่แหล่ะถึงจะสกปรกสมกับคุณ!”

อนุสิทธิ์พูดขณะครอบครองฉันอย่างรุนแรง ฉันทั้งตกใจทั้งหวาดกลัว แต่ในสภาวะแปลกประหลาดนี้กลับถึงจุดสุดยอดพร้อมกับเขา

เผชิญกลับสายตาเขาที่มองต่ำลงมา ฉันแทบจะเอาหน้ามุดแผ่นดินหนี

บทที่ 136 ฉักอยากออกไป

ชลัชปฏิเสธไม่ตามเรื่องของหวานอีก ถึงขั้นรวมยอดค่าใช้จ่ายทั้งหมดหลังจากปิดเคส

ฉันร้อนรนจนไม่รู้ต้องทำยังไง ทำได้แค่บอกตัวเองว่ามีความจำเป็นจริงๆ ขอร้องให้เขารับทำงานต่อไป

“ตัวคนร้ายเป็นใคร เบอร์โทรศัพท์เลขอะไร ผมบอกคุณไปหมดแล้ว ตอนนี้แม้แต่คุณยังตัดสินใจไม่ได

บทที่ 137 อยากพบคุณ

ฉันกัดฟันตวัดมีดไปมาตรงหน้า เชิดหน้าสบตากับวินัย

“ฉันอยากออกไป!”

“ถ้าผมไม่ตกลงคุณจะฆ่าคนงั้นรึไง?” วินัยสีหน้ากระด้าง

“คุณจะลองดูก่อนก็ได้” กำมีดแน่น

วินัยมองฉันเงียบๆเหมือนกับพิจารณาว่าฉันพูดจริงหรือพูดเล่น และคำนวนโอกาสความเป็นไปได้จากการเข้ามาแย่งมี