บทที่ 113 ต่อสัญญากันเถอะ

ฉันไม่ได้บ้า ไม่ได้พูดอะไรบ้าๆ ณวินาทีที่เห็นอนุสิทธิ์ ฉันก็คิดตกหลายเรื่อง

ฉันอยากตามหาหวาน ต้องใช้เงิน อนุสิทธิ์มี！

ฉันอยากให้พ่อแข็งแรงขึ้น ต้องใช้เงิน อนุสิทธิ์มี！

ฉันไม่อยากโดนชัยชาญข่มขู่ คนที่ปกป้องคุ้มครองฉันได้มีแต่อนุสิทธิ์！

ฉันไม่อยา

บทที่ 114 นักสืบเอกชน

“ฉันแจ้งความแล้ว แต่ความหวังดูริบหรี่มาก ฉันเลยอยากพยายามด้วยตัวเองเพิ่มด้วย ดังนั้นฉันอยากถามว่า คุณจะหาวีดีโอกล่องวงจรปิดของถนนเขตเราในคืนนั้นได้ไหม? บางทีฉันอาจจะเห็นร่องรอยอะไรบางอย่าง...” ฉันรีบบอก อีกฝ่ายเงียบไปจนฉันกลัวเขาจะปฏิเสธ รีบบอกเพิ่ม “ฉันมีเงินนะ ขอแค่คุณ

บทที่ 115 กระจ่างแจ้งแล้ว

เหตุผลนั้นฉันรู้ดี แต่ไม่สามารถบอกคนนอกได้ เลยได้แต่นั่งดื่มกาแฟเงียบๆ “เธอพูดสิ” เพ็ญแขเร่งรัด จนฉันยักไหล่บอก “ฉันจะรู้ได้ไงว่าเขาคิดอะไรอยู่ เขาเปลี่ยนไปแล้ว ฉันไม่เข้าใจเขาหรอก” “ทิพย์ เธอนี่มัน...” เพ็ญแขส่ายหน้าพลางถอนหายใจยาว ฉันยิ้มบอกหล่อนว่า

“อย่ามัวแ