บทที่ 30

ตอนที่ 30 เขาไม่ได้โลภ

“เป็นอะไรไปคะ ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?” อานหลิงหลงเอ่ยถาม

มือที่ด้านล่างคลายตัวอย่างรวดเร็ว เขาส่ายหัวแล้วยิ้ม : “เปล่า ไม่ได้เป็นอะไร”

ลู่จิ่นเฉินอดทนกับความรู้สึกไม่สบายในใจของตัวเอง บังคับให้ตัวเองผ่อนคลาย

อานหลิงหลงกระแอม ในตอนที่คิดจะด

บทที่ 31

ตอนที่ 31 พิษกำเริบ

ลู่จิ่นเฉินออกจากโรงพยาบาลแล้ว

ผมของเขาถูกโกนไปจนหมดเพราะการผ่าตัด ตอนนี้แผลหายเป็นปกติแล้ว ผมก็ยาวออกมาเป็นตอสั้นๆ ทำให้คุณสมบัติบนใบหน้าของเขาโดดเด่นมากยิ่งขึ้น แล้วก็ยังเพิ่มระดับความเป็นลูกผู้ชายมากยิ่งอีกด้วย

อานหลิงหลงมองดูลู่จิ่นเฉินในรูปแบบน

บทที่ 32

ตอนที่ 32 เอาความเจ็บปวดทั้งหมดมาให้ผม

“ถ้าหากว่าลูกไม่ชอบ แม่ก็ย่อมจะไม่ยอมให้ลูกต้องได้รับความทุกข์หรอก” คุณแม่อานกล่าว “หลิงหลงของบ้านเรา ต้องการผู้ชายแบบไหนล่ะจ๊ะ?”

“หนูรู้ดีค่ะคุณแม่ ไม่ต้องกังวลนะคะ อานหลิงหลงยิ้มแล้วอื้อมมือไปจับแม่ “เขาเป็นผู้ชายที่ดีมากเลยค่ะและหนูเต็ม