บทที่ 37

บทที่37

เจี่ยนอีหลิงทานข้าวปลาอาหารอย่างจริงจัง ไม่ว่าเหอเยี่ยนที่อยู่ถัดจากเธอไปจะพูดอะไร เธอไม่ตอบ เจี่ยนอีหลิงมีสมาธิดีมากและสามารถจดจ่ออยู่กับสิ่งที่เธอกำลังทำได้ในสภาพแวดล้อมที่มีเสียงดังโดยไม่ถูกรบกวน ยิ่งเหอเยี่ยนพูดมากเท่าไหร่เธอก็ยิ่งรู้สึกรันทด เธอรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองนั้นเป็น

บทที่ 38

บทที่38

เหอเยี่ยนกัดฟันอยู่ในใจ ย่าเจี่ยนพูดง่ายเกินไป ในเมื่ออีกฝ่ายสามารถพึ่งพาลูกชายของเจี่ยนชูฉิงกับเจี่ยนชูเผิงซึ่งสามารถสืบทอดธุรกิจของตระกูลได้ ดังนั้นอีกฝ่ายจึงไม่ต้องกังวลใจแต่อย่างใด แล้วเธอ เหอเยี่ยน ล่ะ เธอจะอาศัยหลานของเธอเลี้ยงดูตัวเธอได้ในอนาคตหรือเปล่า เหอเยี่ยนเก็บซ่อนความ

บทที่ 39

บทที่39

เหอเยี่ยนค่อนข้างที่จะตื่นเต้นเมื่อได้เห็นชายหนุ่มที่มีรูปลักษณ์ไม่ธรรมดาข้างตัวเธอ หัวใจของเหอเยี่ยนเต้นอย่างรวดเร็วในเวลานี้ คิดว่าจะพูดอะไรดี เจี่ยนหยู่เจี๋ยรู้สึกว่าสายตาของชายคนนั้นที่จับจ้องน้องสาวอีหลิงของเขานั้นดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่ จึงทำให้เขารู้สึกไม่ค่อยพอใจขึ้นมาเล็กน้อย