บทที่29

ชิวหลีเจนหายใจลึกสองสามครั้ง คิดถึงคำพูดของพ่อของตนเองในใจเพื่อทำใจตัวเองให้เยือกเย็นลง “เจี่ยนอีหลิง แกต้องการอะไร” ชิวหยีเจนพยายามที่จะสะกดข่มอารมณ์โกรธของตนเอง ไม่ยอมให้ตนเองมีท่าทางหุนหันพลันแล่น “เธอกับฉันอยู่อย่างสันติ วิดีโอต้นฉบับจะไม่ถูกส่งออกไป” เจี่ยนอีหลิงตอบคำถามง่ายๆ “แกขู่ฉัน”

บทที่30

สุดท้ายชิวลี่เย่าก็ได้พบกับนายท่านเชิ่งที่มีคำร่ำลือว่าเข้าหาได้ยากที่สุด จ๋ายหวินเชิ่งซึ่งกำลังเล่นบิลเลียดอยู่กับหยูซีที่หน้าโต๊ะบิลเลียดสวมเสื้อเชิร์ตสีดำ กระดุมสามเม็ดบนถูกปลดออกเผยให้เห็นพื้นที่ส่วนใหญ่ของหน้าอก กล้ามเนื้อของเขาดูแน่นและแข็งแรง นี่ต่างจากคนป่วยที่ชิวลี่เย่าจินตนาการไว้เ

บทที่31

ไม่เป็นเรื่องน่าประหลาดใจที่นายท่านจ๋ายจะมีความคิดเช่นนั้น จ๋ายหวินเชิ่งดูเหมือนจะเป็นคนที่มีสุขภาพแข็งแรง แต่ในความเป็นจริงแล้วเขาจะกลับบ้านเก่า*ได้ถ้าเขาไม่ระวัง ผู้แปล * คงไม่สงสัยว่ากลับบ้านเก่าก็คือตายนะครับ ตามต้นฉบับใช้คำว่า กลับไปทางตะวันตก นะครับ ตระกูลจ๋ายมีเขาเป็นทายาทเพียงคนเดียว