บทที่19

“แกจะทำอะไร ทำไมแกเอามีดมาโรงเรียน” ชิวหยีเจนอาจจะไม่มีเหตุผลแต่เธอก็ยังไม่เอามีดมาโรงเรียน เจี่ยนอีหลิงไม่ได้ตอบคำถามของชิวหยีเจน เธอหยิบมีดขึ้นมาด้วยมือข้างซ้ายแล้วจี้ไปที่มือข้างขวาของตนเอง “พนันมือข้างหนึ่ง” บ้าไปแล้ว พนันรึ เธอบ้าไปแล้วหรือยังไง หลังจากที่หยุดไปชั่วขณะ เจี่ยนอีหลิงก็กล่

บทที่20

“เธอรู้ไหมว่าการนำมีดมาโรงเรียนถือเป็นการผิดระเบียบ ระเบียบของโรงเรียนมัธยมเชิ่งหัวระบุไว้อย่างชัดเจนว่าห้ามนักเรียนนำเอาสิ่งที่เป็นอันตราย เช่นมีด มาโรงเรียน หากฝ่าฝืนจะถูกลงโทษ” หัวหน้าฝ่ายการสอนมีท่าทางเข้มงวด “ไม่ใช่มีด” เจี่ยนอีหลิงตอบ “เธอไม่ได้เอามีดมาเรอะ เธอพูดว่าเธอไม่ได้เอามีดมาอย

บทที่21

สำหรับเจี่ยนอีหลิงแล้ว เป็นเรื่องง่ายกว่ากับการไปโรงเรียนแทนที่การเผชิญหน้ากับฉินชวนที่บ้าน เธอมีเวลามากกว่าในการทำเรื่องส่วนตัว ครูไม่ได้คาดหวังอะไรจากเธอมากนักและก็ไม่จ้องมองเธอตลอดเวลา นี่ยิ่งง่ายกว่าการซ่อนจากฉินชวน โดยปกติแล้วเจี่ยนอีหลิงไม่ค่อยลุกจากที่นั่งของเธอบ่อยนักตลอดทั้งวัน และก