บทที่ 97

แต่ว่า ในขณะที่เขายอมก้มหัวเพื่อขอเธอคืนดี คิดไม่ถึงว่าเธอจะปฏิเสธเขา

และยังมีตอนนี้ ที่เธอพูดจาอย่างเย็นชากับเขา

อย่างไรก็ตาม เขาไม่สามรถยอมรับเรื่องนี้ได้เลย

ดังนั้น แม้เขาจะเป็นฝ่ายบอกเลิกเอง แต่ทุกครั้งที่เห็นปาณีเย็นชากับเขาอย่างนี้ เขาก็ยังคงไม่สบายใจ

บทที่ 98

ธามนิธิจ้องหน้าเวทัสอย่างเข้มขรึม อย่างกับเชื่อคำพูดเมื่อครู่ของปาณี “ใช่ไหม?”

“เปล่าครับ” เวทัสอธิบายอย่างยากลำบาก

ในใจโมโหปาณีจนแทบจะเป็นบ้าแล้ว

ธามนิธิพูดว่า “ตั้งแต่ฉันป่วย ไม่ได้ฝึกนายนานเลย วันนี้ว่างพอดี ไปวิ่ง 20 รอบค่อยกลับมา”

“อะไรนะครับ?” เวทั

บทที่ 99

ถ้าหากว่าเวทัสโดนทำโทษเพราะด่าปาณีจริงๆก็ช่างเถอะ แต่นี่ปาณีใส่ร้ายเขาชัดๆ

ไวยาตย์ทนมองต่อไปไม่ได้เล็กน้อย

สายตาของธามนิธิตกอยู่บนตัวของปาณี “เธอว่ายังไง?”

ปาณีอดไม่ได้ที่จะแอบมองไวยาตย์แวบหนึ่ง พบว่าไวยาตย์ก็กำลังมองตัวเองอยู่เช่นกัน เป็นความจริงที่บทลงโทษ