บทที่796

จอมพลนรเทพมองดูเขา สีหน้าเย็นชาเป็นอย่างยิ่ง “ฉันได้ยินลุงยุดบอกมาว่าเมื่อคืนแกออกไปทะเลาะวิวาทข้างนอกมาอีกแล้ว?”

ปาณีชะงักไป เมื่อวานเมธชนันทะเลาะวิวาท……ไม่ใช่เป็นเพราะเรื่องชมนาดหรอกหรือ? ที่แท้จอมพลนรเทพโมโหเรื่องนี้นี่เอง

เมธชนันพูดอย่างใสซื่อ “ไม่มีนะครับ ผมไม่ได้ลงมือ”

บทที่797

ปาณีมองดูแผ่นหลังอันสูงใหญ่ของเมธชนันที่เดินไปตามทางเดิน รู้สึกว่าตนเองไม่เคยมองเขาได้ทะลุปรุโปร่ง

คนที่เห็นอยู่ชัดๆว่าดูเป็นคนดี แต่เมื่อก่อนกลับทำร้ายคุณอาลงไปจริงๆ

เธอหาวขึ้นมา ขี้เกียจที่จะคิดเรื่องซับซ้อนพวกนี้แล้ว

เรื่องราวผ่านไปตั้งนมนานแล้ว แม้แต่คุณอายังไม่ใส่

บทที่798

ธามนิธิพูดจบก็หันไปมองปาณี สายตาเต็มไปด้วยความอ่อนโยนอย่างยิ่ง

สายตาของปาณีตกไปอยู่บนริมฝีปากของเขาอย่างไม่รู้ตัว รูปปากของธามนิธินั้นน่ามองอย่างยิ่ง ทำเอาคนที่มองอดคิดที่จะเข้าไปจูบไม่ได้

ปาณีแค่มองเห็นเขาก็รู้ได้อย่างชัดเจน ว่าบทที่ตนเองนอนหลับเป็นคุณอาที่แอบขโมยจูบเธอ