บทที่790

และท้ายที่สุด แม้ว่าคุณจะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของคุณได้ด้วยการทำงานอย่างหนัก แต่พวกเขาก็จะทำแค่ตบก้นและเดินออกไปราวกับว่าไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น

มุมปากของชมนาดยกยิ้มขึ้น “ใครที่ละอายใจขึ้นมาก็คือคนนั้นนั่นแหละ!”

“ฉันกับตรีวิทย์เป็นเพียงแค่เพื่อนกันธรรมดา”

เธอรู้ว่าบริษัทขอ

บทที่791

“ถ้าเธอด่าทำไมฉันถึงไม่ได้ยิน?”เพื่อนของชมนาดแน่นอนว่าย่อมต้องยืนฝ่ายเธอ

ควรจะบอกว่าคนกลุ่มนี้ทั้งหมดล้วนยืมอยู่ข้างชมนาดต่างหาก ชมนาดรู้จักพวกเธอมานานมากแล้ว แต่เพิ่งจะเคยพบหน้าปาณีเป็นครั้งแรก ใครจะยอมช่วยเหลือคนที่ไม่รู้จักกัน?

ภาพที่อยู่ตรงหน้า ทำเอาปาณีรู้สึกพูดไปสองไพเ

บทที่792

เธอหยิบใบเสร็จมาจากมือของตรีวิทย์ และเดินไปที่จุดชำระเงิน

เมธชนันเดินตามเธอมาอยู่ด้านหลัง ปาณีเอ่ย “นายว่า ครั้งหน้าถ้าคนอื่นมารังแกฉัน ฉันควรจะอดกลั้นเอาไว้ถึงจะโอเคใช่ไหม? หรือว่า ก็เป็นฉันที่ผิดอยู่ดี”

เมธชนันไม่ได้เอ่ยพูดอะไร เขามองดูปาณีจ่ายค่ารักษาและเดินกลับมา ท่าทางเ