บทที่ 771

เขายังกลัวว่าเธอจะยังกังวลเรื่องติรยาอยู่ จนโกรธเขาเป็นผืนเป็นไฟ และไม่ยอมไปเมืองสิงกับเขาด้วย

ปาณีมองเขาอย่างสงสัย "หนูพูดว่าจะไม่ไปกับอาตั้งแต่เมื่อไหร่หรอค่ะ?"

ธามนิธินิ่งอึ้งสักพัก แสดงว่า...เป็นเพราะตัวเองคิดมากไปเอง?

เธอยังอยากไปอยู่ ใช่ไหม?

ในที่สุดก้อนหิ

บทที่ 772

ธามนิธิจ้องมองเขา และอดไม่ไหวที่จะยิ้มออกมา "ใครแล้วกันล่ะที่ไม่คุยกับอา?"

"แสดงว่าอาตั้งใจทำ" ปาณีขมวดคิ้ว "หนูคิดว่าอาเป็นคนเลวแล้ว เพราะอาคนก่อนทำใจไม่ได้ที่จะรังแกหนู หรือว่าอาไม่รักหนูแล้ว?"

ประโยคสุดท้ายเธอถามธามนิธิแปลกประหลาดมาก เขารักเธอหรือเปล่า ในใจของเธอยังไม่รู

บทที่ 773

ปาณี : "..."

นี้...เธอคิดไม่ถึงว่าอาจะยังจำเรื่องได้อีก

เธอพูดอย่างเหนื่อยใจว่า : "ตอนนั้นหนูได้ลบแล้ว แต่ก็เพิ่มเขากลับมาอีก"

เมื่อเห็นใบหน้าของธามนิธิเริ่มเย็นชา ปาณีก็รีบไปนั่งข้างเขา และกอดแขนเขาไว้ "หนูสัญญา ว่าเขาจะไม่พูดจาทำให้อาเสียหายอีก! เรื่องที่หนูกับเขาคุ