บทที่ 754

แววตาอบอุ่นของธามนิธิมองบนตัวเธอ "ใครจะไปรู้? ถ้าหากสุดสัปดาห์มีวันหยุด อาจะพยายามกลับมาหาหนูนะ และถ้ามีเรื่องอะไรก็สามารถโทรมาหาอา หรือพี่สาว หรือจะไปหาพ่อแม่ก็ได้ พวกท่านต่างก็รักหนูเหมือนกัน"

"หนูทราบแล้วค่ะ"

ธามนิธิขมวดคิ้ว "รู้สึกว่าอาบ่นมากไปไหม?"

"นิดหน่อยค่ะ"

บทที่ 755

ถึงแม้ว่าน้าฐิติพรจะไม่เอ่ยปากพูดตั้งแต่แรก แต่สุดท้ายเธอก็ทนไม่ไหวที่จะโอ้อวดต่อหน้าเพื่อน

คนเรามักจะเป็นแบบนี้ มีเรื่องน่าดีใจหน่อย ก็หวังจะอยากแบ่งปันให้คนอื่นด้วย

ปาณีพยักหน้า "ค่ะ"

ในบ้านเองก็มีหนังสือ ก่อนหน้านี้อาซื้อมาตั้งไว้ที่บ้านอยู่ไม่น้อย บอกว่าเป็นหนังสื

บทที่ 756

เมื่อกลับถึงบ้าน น้าฐิติพรก็ยิ้มแย้ม "สนุกดีจริงๆ"

เมื่อก่อนเคยคิดว่าคนที่เต้นรำเต้นกาอยู่ที่ลานทั้งวันเหล่านั้นน่าเบื่อหน่ายมาก

ปาณีพูดว่า : " แม่ค่ะ ถ้าหากชอบ สามารถไปทุกวันได้นะค่ะ"

น้าฐิติพรตอบอย่างไม่ลังเลว่า : "งั้นพรุ่งนี้เราไปกันอีกนะ?"

"ได้ค่ะ"

-