บทที่693

แค่เป็นคืนที่ฝันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฝันถึงบทที่ธามนิธิได้รับบาดเจ็บ

เขาเป็นทหาร พ่อของเขาสอนเขาตั้งแต่อายุยังน้อย มันจึงเป็นบวกมาก

แต่กับเรื่องนั้น มันเป็นคราบที่ลบไม่ออกในชีวิตของเขา ถึงแม้ว่าจะไม่มีใครรู้ แต่หัวใจของเขาเต็มไปด้วยการลงโทษ

เขาส่งคนไปดูแลธามนิธิ หวังว่าธามนิ

บทที่694

บ้านตระกูลศรีเดชนิษมีประตูหลายบาน ตรงนลิน มีสุวรรณ์อยู่เป็นหนึ่งในนั้น

ทัดธนลงจากรถก่อน แล้วยื่นมือเข้าไปในรถให้กับพลอยเหมือนสาวน้อยก้าวลงจากรถ

ป่วยอยู่สองวัน พลอยยังคงมีสีหน้าซีดเซียวเล็กน้อย แต่เมื่อยืนอยู่ข้างทัดธนกลับยิ้มหัวเราะอย่างมีความสุข

นายหญิงศรีเดชนิษไม่สนใ

บทที่695

ถ้าพี่เขยรู้ว่าพวกเขาเป็นตัวกลางช่วยทัดธนกับพลอย ต้องเกลียดชังพวกเขาตายแน่

ปาณีไม่พูดอะไร ค่อย ๆ คีบอาหารให้ธามนิธิ

ธามนิธิมองปาณีที่คีบอาหารให้ มองเธออย่างผิดคาดเล็กน้อย

ปาณียิ้ม และตัวเองก็กลับไปทานข้าวต่อ

ธามนิธิจับมือเธอเงียบ ๆ

ไวยาตย์ที่อยู่อีกฝั่ง มอง