บทที่673

ช่วงนี้เขาเกือบจะลืมไปแล้ว ว่าตั้งแต่ที่ตัวเองติดตามธามนิธิมา เขาเป็นคนแบบไหน

แต่ไหนแต่ไรมาเขาเป็นสิงโต แค่บทที่อยู่ต่อหน้าปาณีเท่านั้นที่เขาจะถอดเขี้ยวเล็บตัวเองให้เป็นสัตว์เลี้ยงที่น่าเอ็นดูของหญิงสาว

ปาณีมองท่าทีที่เคร่งขรึมของไวยาตย์ “จริงเหรอคะ”

“ครับ” ไวยาตย์พูด

บทที่674

หลังจากพาเธอมา ธามนิธิให้ปาณีพักผ่อน และนำคอมพิวเตอร์มาที่นี่ด้วย

แต่เดิมปาณีก็ง่วง แต่หลังจากที่นอนลงบนเตียงแล้วกลับไม่หลับ

ต่อหน้าสายตาที่ห่วงใยของธามนิธิ ปาณีเขินอายเล็กน้อย “เหมือนว่าฉันไม่ง่วงแล้วเลยค่ะ”

เป็นเพราะประจำเดือนมา มันจึงทำให้เหนื่อยง่ายกว่าปกติ

ต

บทที่675

เธอหันกลับไป หันไปทางนลิน มีสุวรรณ์ “แกก็โตพอที่จะแต่งงานแล้ว ยังไงก็ตามการคุยกับธามนิธิมันไม่มีทางเป็นไปได้ งั้นก็แต่งงานกับใครสักคนไปเถอะ!”

นลิน มีสุวรรณ์ “……” ..

เธอไม่คิดเลยว่าแม้แต่แม่ของเธอก็....

แทบอยากจะโขกหัวให้ตาย

ทัดพรนั่งลง พูดด้วยใบหน้าที่จริงจัง “แก