บทที่647

ตอนนี้เวทัสมาเห็นฉากแบบนี้ ชยรพก็ลนลานแทบตายอยู่แล้ว

โมรียืนอยู่ด้านข้าง ไม่ได้พูดแก้ตัวอะไร ทำแค่เพียงมองดูเวทัสเท่านั้น

เวทัสพูดกับชนรพ “ไม่เป็นไร”

เดิมเขาก็ไม่เคยใส่ใจเรื่องนี้

เพียงแต่พอมาเห็นภาพนี้อย่างกะทันหัน ต่อให้เป็นเพื่อนที่สนิทสนมที่สุด ก็ยังรู้สึกประ

บทที่648

ช่วงนี้อากาศอบอุ่น วันนี้ปาณีจึงใส่กระโปรงสีขาว ยาวเท่าเข่า ให้ความรู้สึกสดใสเยาว์วัย

ในขณะที่ธามนิธินั้นใส่ชุดสูทสีดำทั้งตัวดูแล้วเคร่งขรึม ก่อนหน้าที่จะมา เขาเพิ่งทำงานล่วงเวลาที่บริษัทเสร็จ

ดูธรรมดาจนไม่สามารถธรรมดาไปกว่านี้ได้อีก แต่ผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างปาณีนั้นกลับดูเป็น

บทที่649

ทุกคนได้ยินธามนิธิพูดแบบนั้น ก็ดูไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ “ได้ยินว่าคนทั่วไปเข้าบริษัทเบนนิซิสกรุ๊ปไม่ได้หรอก ลูกพี่ลูกน้องของฉันจบป.โทจากมหาลัยดังยังเข้าไม่ได้เลย!”

ธามนิธิหัวเราะ “อาจเป็นเพราะฉันโชคดี”

“ยังไงก็เก่งมากอยู่ดี!”ปาณีนั่งฟังคนเหล่านี้เอ่ยพูด เธอรู้สึกสนุกขึ้นมาเล็ก