บทที่632

เขาไม่สนใจเรื่องของเธออีกต่อไป

สำหรับเขาแล้ว ผู้หญิงที่เขาชอบคนนั้นมีตัวตนอยู่แค่เพียงในความทรงจำของเขาเท่านั้น

เพราะว่าความทรงจำนั้นช่างงดงาม และเธอก็จะงดงามเช่นนั้นตลอดไป

จนกระทั่งปาณีพูดกับเขา ว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งที่รอคอยให้เขาไปหามาตลอด…..

ตอนนี้เขาจึงอยากมาดู

บทที่633

หลังจากวางสาย ธามนิธิก็เอ่ยถามขึ้น “เป็นยังไงบ้าง?”

“ถูกเขาด่าเข้าให้”ปาณีตัวสั่นยะเยือก “คุณอา ถ้าหากพี่น้องของคุณมาหั่นฉันเป็นชิ้นๆเข้า คุณจะช่วยฉันไหม?”

เมธชนันยามโกรธ ดูน่ากลัวอยู่ไม่น้อย

ธามนิธิ “………”

นี่มันอะไรกัน?

เขาจ้องดูปาณี “เธอไปกระตุกต่อมอะไรเข

บทที่634

ปาณีรู้สึกประดักประเดิด เธอจึงยกย้มแก้เก้อ “อันที่จริงจำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ในความเป็นจริงจะไปมีความรักล้ำลึกที่ไหนกัน? รอให้เวลาผ่านไปนานกว่านี้ ใครจะรู้ แม้กระทั่งฉันก็อาจจะลืมคุณก็ได้”

ในยุคนี้ตอนนี้ อะไรก็รวดเร็วไปหมด ความรักก็เป็นไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน

ถ้าหากเลิกรากันไปหลา