บทที่627

นี่ใช่คุณธามนิธิที่เขารู้จักรึเปล่า？

ปาณีมองดูธามนิธิที่อยู่ตรงหน้า “อันที่จริงฉันใส่เองก็ได้นะคะ”

ธามนิธิคุกเขาอยู่ตรงหน้าเธอ ไม่ได้ส่งเสียงใดๆออกมาๆ ทำแค่ช่วยเธอใส่รองเท้าด้วยท่าทีจริงจัง

ภายใต้แสงไฟ ปาณีมองดูผู้ชายคนนี้ที่สวมใส่ชุดสูทแต่กลับใส่รองเท้าให้ตนเอง จู่

บทที่628

ธามนิธิเห็นเธอรับปากแล้ว จึงพยักหน้า “ดี”

มีเพียงปาณีเท่านั้นที่จะมองว่าเขาเป็นเป็นคนนอก ฝั่งธีระนั้นกลับคุยง่ายเป็นอย่างยิ่ง

เมื่อกลับถึงบ้าน ไวยาตย์ก็เลิกงานกลับไปกิอนแล้ว ปาณีทำกาแฟให้กับธามนิธิและวางลงตรงหน้าเขา “คุณอา”

ช่วงนี้ปาณีเพิ่งเรียนรู้เทคนิคมาจากอินเตอร์เน

บทที่629

เมื่อก่อนเธอคิดว่าความรักก็เป็นเพียงตำนานเท่านั้น เคยไม่ยิน ไม่ได้เคยพบเห็น

และเธอก็ไม่เหมือนผู้หญิงในเรื่องเล่าเหล่านั้น ที่เวลาชื่นชอบใครก็ชื่นชอบจนสูญเสียตัวตนของตัวเองไป

แต่ปาณีในตอนนี้ กลับพบว่าตนนั้นไม่สามารถควบคุมตัวเองได้และกำลังเดินไปสู่สิ่งที่เธอไม่ชอบมากที่สุด