บทที่620

“ฉันแค่กำลังคิดว่าช่วงนี้พวกเราไม่ได้ทำนั่นเลย อาจจะท้องแล้วก็ได้?”ธามนิธิถามขึ้นอย่างตรงไปตรงมา

เดิมทีพวกเขาก็คือสามีภรรยา ตอนนี้จึงมีอะไรก็พูดออกมาตรงๆ

ปาณีเอ่ย “เป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ”

“ทำไม?” เธอพูดขึ้นอย่างมั่นใจ ทำให้ธามนิธิไม่เข้าใจอยู่บ้าง

ปาณีมองดูเขาและเอ่

บทที่621

ปาณีเอ่ยขึ้นอย่างจริงใจ “ฉันจะไปขอโทษเขา”

นอกจากเอ่ยขอโทษแล้ว ก็ไม่มีวิธีอื่นอีก

“……..”ไวยาตย์เอ่ย “อีกสักครู่พวกเราต้องออกไปข้างนอก คุณธามนิธิอยากพบเพื่อน วันนี้เธออยู่ที่นี่พักผ่อนเถอะ”

“อย่างงั้นพวกเธอจะกลับมาเมื่อไหร่”ปาณีไม่อยากจะอยู่ที่นี่คนเดียวนัก เธอไม่คุ้นชิน

บทที่622

ไวยาตย์เอ่ย “กลับมาสักพักแล้ว”

เขามองดูปาณีและบอกใบ้ทางสายตาไปให้เธอ ธามนิธิที่นั่งอยู่บนโซฟานั้นกำลังอารมณ์ไม่ดีเป็นอย่างยิ่ง ตั้งแต่เมื่อกี้เป็นต้นมาไวยาตย์แทบจะไม่กล้าเอ่ยพูดอะไรขึ้นมาเลยสักนิด

ปาณีจ้องไปที่ธามนิธิ และเดินเข้าไปอย่างใจเย็น “คุณอา”

ครั้งนี้เธอออกไปข้