บทที่524

ชลธีตอนนี้คือประธานคณะกรรมการของบริษัท แต่ในหลายๆเรื่องก็ไม่ต้องลงไปจัดการด้วยตนเองแต่อย่างใด

นพรุจเอ่ย “อารมณ์ของเขาคุณใช่ว่าจะไม่รู้ อีกทั้ง…..บริษัทยูจีเป็นเหมือนเลือดเนื้อของเขามาตลลอด ไม่จำเป็นต้องให้เขาเปลี่ยนงานเพียงเพราะบุญคุณความแค้นส่วนตัว”

เมื่อก่อนบ้านวิสิทธิ์เวช

บทที่525

เธอบังเอิญพบกับผู้หญิงกลุ่มหนึ่งกำลังพูดคุยกันอยู่พอดี

“เห็นลูกค้าโต๊ะนั้นไหม? เด็กผู้หญิงคนนั้นหน่ะ คือลูกสะใภ้ของบ้านวิสิทธิ์เวช”

“ตายจริง! อายุของเธอดูแล้วยังเด็กกว่าฉันอีก”

“ใช่ไหมหล่ะ? ได้ยินว่ายังเรียนมหาลัยอยู่เลย”

“ชีวิตช่างโชคดีอะไรขนาดนี้!”

“คู่หม

บทที่526

เขาคิดว่าเรื่องนี้ควรจะจบลงไปแล้ว แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ใช่ ..

ปาณีนิ่งเงียบอย่างยิ่ง สายตาจ้องไปยังเรือท่องเที่ยวที่อยู่บนแม่น้ำ เพราะอยู่ห่างไกลออกไป ยามมองดูจึงคล้ายกับใบไม้ร่วงจุดเล็กๆ

อ้อมแขนของธามนิธิช่างอบอุ่น เพียงแต่ ปาณีค้นพบว่า ตั้งแต่เขาดีขึ้นมา ระยะห่างระหว่