ตอน 5
ความรักจากเรา
บทที่ 5
“แต่ว่า......คุณจะไม่คุยกับครอบครัวคุณก่อนหรอครับ?”
ไวยาตย์ไม่รู้ว่าสถานการณ์เป็นยังไง ถึงให้เด็กอายุ 18 ปีตัดสินใจทำแบบนี้
ปาณียิ้มอย่างขมขื่น
“ไม่ต้องหรอกค่ะ ครอบครัวหนู......เขาตกลงอยู่แล้ว”
เมื่อเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของปาณี ไวยาตย์รู้สึกไม
ตอน 6
บทที่ 6
เช้าวันต่อมา ปาณีเก็บกระเป๋า เตรียมตัวย้ายเข้าไปอยู่ในคฤหาสน์กับธามนิธิ
แต่เมื่อเธอกำลังจะเปิดประตูออกไป กลับพบว่าประตูโดนล็อคจากภายนอก เปิดยังไงก็เปิดไม่ออก
ปาณีผลักประตูอย่างสุดกำลัง ปัง ปัง ปัง!
“เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะ! เปิดประตู!”
มี
ตอน 7
บทที่ 7
“อย่าใสใจคำพูดของไวยาตย์เลยนะ”
ปาณีไม่ได้พูดอะไร มือที่กำผ้าห่มนั้นแน่นยิ่งขึ้น ตาเริ่มแดงก่ำ
ธามนิธิเห็นดวงตาของปาณีเลยพูดว่า “อยากร้องไห้ก็ร้องออกมาเถอะ อยู่ต่อหน้าฉันไม่ต้องเข้มแข็งก็ได้”
เพียงเพราะประโยคนี้ประโยคเดียว ก็ทำให้ปาณีที่กลั้นน้ำตาตั้งนา