บทที่451

ปาณีนึกถาพไม่ออกเลยว่าทำไมฝนสิริถึงเปลี่ยนหน้าได้เร็วขนาดนี้?

เธอจับโทรศัพท์ไว้แน่นแล้วมองคุณอาที่กำลังกินข้าวอยู่

ตอนเขากินข้าวจะเงียบมากถึงแม้ตอนนี้เขาหายดีแล้วแต่ปาณีก็ยังไม่เลืมเรื่องที่ผ่านมาเลยพูดกับฝนสิริว่า “จะกินข้าวแค่นี้ก่อนนะ”

แล้วก็ตัดสายไปเลย

ธามนิธ

บทที่452

ฝนสิริรู้สึกจิรเวชเหมือนคนโง่เลยพึ่งไม่ได้เลยสักนิดยังดีที่วันนี้เธอลางานแล้วมาซื้อผักเองถ้าให้จิรเวชมาคงซื้อไม่ถูกสักอย่าง

จิรเวชไม่ค่อยมีนิสัยอะไรเท่าไหร่ภรรยาพูดยังไงก็คืออย่างงั้นจะไม่เถียงกลับ

ประเด็นคือทุกครั้งที่ทะเลาะกับฝนสิริก็จะเสียเปรียบตลอดเขาเลยไม่อยากเปลืองแรงม

บทที่453

“ไม่เป็นไร” นี่ที่เป็นบ้านของเธอปาณีเกรงใจไวยาตย์ที่ต้องถือไปเองคนเดียว “พวกเราช่วยกันถือคนละนิดคนละหน่อยก็เอาขึ้นไปด้วยกันหมดแล้ว”

ทันใดนั้นจิรเวชและฝนสิริก็ลงมาจากชั้นบนเห็นพวกเธอกลับมาก็รีบเข้าไปช่วยยกของ “ทำไมซื้อของเยอะขนาดนี้? นี่ก็เยอะเกินไปนะ!”

แต่ในใจของฝนสิริเต็มไป