บทที่ 420

อย่างไรก็ตาม เขาไม่เคยเอ่ยเนทาองนี้กับคนในบ้าน ไวยาตย์ก็ไม่รู้เช่นกันว่าทำไม

เพียงแค่คิดว่า เขาดูเหมือนต้องการปกปิดใครบางคน

ยังดีที่คุณธามนิธิตอนนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้วที่ต้องลำบากเพราะเรื่องที่เกิดขึ้นกับขาทั้งสองข้าง ไวยาตย์ในตอนนี้ก็กังวลน้อยลงมาก

ปาณีเห็นธามนิธิพ

บทที่ 421

“กลัวอะไร?” น้ำเสียงของธามนิธิ มีความสุขุมแบบผู้ใหญ่

ปาณีบอกว่า “รู้สึกฉันเหมือนอยู่ห่างไกลคุณเหลือเกิน ไม่เคยเข้าไปในโลกของคุณได้สักที”

บางครั้งปาณีมีความรู้สึกว่า พวกเขาไม่เหมือนคู่สามีภรรยากันเลย

สามีภรรยาต้องเกื้อหนุนซึ่งกันและกัน แต่ว่า เป็นเธอที่โดนเขาเอาอกเอาใจ

บทที่ 422

ปาณีหัวเราะร่วน “ก็คุณเป็นสามีของฉันอยู่แล้วนี่ ! เป็นมาตลอด”

ธามนิธิเห็นเธอแบบนี้แล้ว ก็ได้แต่จูบริมฝีปากที่ริมฝีปากเธอ

-

ตอนเช้าแปดโมงกว่า ปาณีตื่นนอนขึ้น ก็พบว่าธามนิธิออกไปทำงานแล้ว

ช่วงนี้เขาออกไปแต่เช้าทุกวัน ได้ยินว่างานยุ่งจนแม้แต่ข้าวกลางวันก็ไม่ได้ทาน ไ