บทที่396

เขาก้มหัวลงจูบปากเธออีกครั้งฝามือไปกดที่หัวเธอเบาๆ

เส้นผมเธอที่เกี่ยวพันที่มือเขาทั้งอ่อนโยนและอาลัยรัก......

ทุกครั้งที่เป็นแบบนี้ปาณีก็มักจะตื่นเต้นบ่อยๆแต่วันนี้ก็ยังดีหน่อย

เธอรู้ว่าธามริธิไม่ทำร้ายเธอ

วางความระแวงลงแล้วจูบตอบเขา

ปลายลิ้นไปเลียที่ริมฝีป

บทที่397

ในหอพวกเรามีผู้หญิงคนหนึ่งน่าเกลียดมากเลย เขาใช้โอกาสที่ฉันทะเลาะกับแฟนแล้วเข้าไปอ่อยแฟนฉัน

ถึงแม้จะเป็นแบบนี้แต่คำพูดของธามนิธิก็ทำให้เธออยากหัวเราะ

ปาณีก็ไม่ได้ไปพูดเรื่องของติรยาต่อหน้าธามนิธิเวลาแบบนี้ถ้าพูดขึ้นมาก็ไม่สบายใจเปล่าๆ

วันที่สองตั้งแต่เช้าปาณีก็ไปโรงเรี

บทที่398

เธอไม่ได้ฉีกหน้าติรยาแต่กลับนั่งลงอีกข้าง

วันนี้โมรีไม่ได้ปรากฏตัวปาณีเลยอดส่งข้อความหาเธอไม่ได้ “เธอไม่มาเรียน?”

รู้ว่าตัวเองเข้าใจโมรีผิดในใจปาณีเลยรู้สึกผิดมากๆ

ตั้งแต่เมื่อวานมาจนตอนนี้ปาณีก็คิดทบทวนตัวเองตลอด เรื่องนี้ทำให้เธอรู้ว่าตัวเองยังไม่โตพอ

โมรีไม่ได