บทที่ 347

ธามนิธิมองสายตาที่เศร้าลงของเธอ พูดว่า “ฉันไม่เป็นไร ไม่ต้องเป็นห่วงฉัน วิวที่นี่สวยมาก มาพักผ่อนสักหน่อยก็ดีเหมือนกัน”

เขารู้ว่าเธอใจอ่อนมาก พอเห็นขาเขาไม่สามารถเดินได้ เดาได้เลยว่าเธอต้องเป็นห่วงเขามากแน่ๆ

ปาณีพยักหน้า “ค่ะ”

แต่ว่า ภายในใจก็ยังคงเสียใจนิดหน่อย

บทที่ 348

จันวิภากับฐิติพรกำลังคุยกันหลังเปลี่ยนชุดเสร็จ ปาณีก็เดินออกมา

พอเห็นชุดว่ายน้ำบนตัวของปาณีแล้ว จันวิภาก็แทบเป็นลม “ไปเอาชุดว่ายน้ำของเธอมาจากไหนเนี่ย ชุดที่พี่ให้เธอเมื่อคืนล่ะ?”

ตอนนี้ชุดที่ปาณีสวมใส่เป็นชุดวันพีช นอกจากขาทั้งสองข้างและแขนทั้งสองข้างของเขาแล้ว ก็มองไม่เห็

บทที่ 349

ดังนั้น เธอจึงไม่เห็นปาณีอยู่ในสายตาเลย

ปาณียังไม่ได้เดินออกจากเขตบ่อน้ำร้อน ได้ยินคำพูดของเณศราชัดทุกคำ

ตอนนี้เธอถึงจะเข้าใจว่าทำไมพี่และครอบครัวของคุณอาถึงบอกว่าต้องให้สินสอดตั้งแต่แรก

เธอไม่รู้สึกอะไร แต่ในสายตาของคนอื่นกลับคิดต่างกันมาก

นลินพูดห้ามว่า “เณศรา