บทที่ 340

เรื่องนี้ของติรยา ผ่านไปแล้วสักพัก ทุกคนล้วนเกือบจะลืมมันหมดแล้ว คิดไม่ถึงว่าทีนาร์จะพูดถึงมันขึ้นมา

คนรอบข้างต่างอดไม่ได้ที่จะมองไปยังติรยาและเอ่ย “ติรยา เธอนี่มันเกินไปจริงๆ! แค่ถือว่าที่บ้านมีเงิน ก็ไม่ควรจะรังแกคนอื่นแบบนี้ ฉันว่า จริงๆแล้วเธอก็แค่อิจฉาอาจารย์นลินที่ดีกว่าเธอ”

บทที่ 341

แม้นิสัยของทีนาร์จะไม่ดี แต่เธอก็สอบเข้ามหาวิทยาลัยชยุตด้วยความสามารถของตัวเอง เธอมาจากหมู่บ้านเล็กๆ แต่สอบติดมหาวิทยาลัยแห่งนี้ ถือว่าเป็นหน้าเป็นตาให้กับครอบครัวเป็นอย่างมาก ถ้าหากยอมแพ้กลับไปในตอนนี้ ไม่รู้จะถูกคนอื่นหัวเราะเยาะมากแค่ไหน

เธอได้ยินคำเตือนของปาณีก็ไม่กล้าเถียงเธ

บทที่ 342

เธอถามอย่างไม่อยากจะเชื่อว่า “คุณอา พวกคุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ?”

“ทางผ่านแล้วเจอเธอพอดี เธอมาทำอะไรที่นี่?”

แม้ธามนิธิจะเป็นเจ้าของของบริษัทนี้ แต่ที่ตั้งของสำนักงานนั้นห่างกับบริษัทของธามนิธิระยะทางหนึ่ง เนื้องานการทำงานปกติก็จะเป็นฝ่ายประสานงานของบริษัทนี้ติดต่อกับปาณีเ