บทที่ 291

เธอต้องการความกล้าอย่างมากในการนั่งอยู่บนตักเขา

อยากหนีแต่ดันหนีไม่ได้

จึงทำได้แต่ไอแห้งๆ “หนูว่าเรียกปาณีเฉยๆก็ได้ค่ะ”

“เมื่อกี้เธอไม่ได้พูดแบบนี้นี่” ธามนิธิชินกับการตีสองหน้าของเธอแล้ว

ตอนนี้ได้ใจก็หวานเสน่ห์เขาอย่างรุนแรง พอรู้สึกว่าสถานการณ์ไม่เป็นผลดีต่อ

บทที่ 292

เมื่อเทียบกันแล้ว ท่าทีของธามนิธิเย็นชากว่าเยอะ “ตอนนี้ไม่ว่าง”

ในสายตาของเขามีเพียงปาณีคนเดียว มีเวลาไปเล่นหมากล้อมกับเวทัสที่ไหนกัน?

เวทัสขมวดคิ้ว

ปาณีคิดว่าเมื่อเขาถูกปฏิเสธก็คงจะออกไปเอง

ผลปรากฏว่า......

เขาพูดอย่างน่าสงสาร “น้าเป็นคนสอนผมเล่นหมากล้อมเ

บทที่ 293

ปาณีรีบลุกขึ้น เข็นรถเข็นของธามนิธิออกไปจากห้องทำงาน

พอกลับไปถึงห้องนอน นึกถึงปฏิกิริยาของเวทัสเมื่อครู่ ปาณีสงสัยว่าเขาถูกผีเข้าสิงเป็นอย่างมาก

ปาณีถามว่า “เวทัสอยากทำอะไรกันแน่?”

ธามนิธิตอบว่า “คงว่างเกินจนอยากโดนสั่งสอน”

เขาก็รู้สึกปวดหัวเหมือนกัน แต่ว่านี่เป