ตอน 282
ความรักจากเรา
บทที่ 282
ในรถเงียบมาก ไวยาตย์เห็นปาณีเป็นแบบนี้ ก็ไม่ได้พูดอะไร นั่งเป็นฉากหลังอย่างเงียบๆ
ธามนิธิมองไปยังปาณีที่ซบอกเขาอยู่ แขนของเธอกอดเอวเขาไว้แน่น
เหมือนเธอจะเดินมาไกลมาก เหนื่อยจนเกือบจะเป็นลม ซบอยู่กลางอกเขา ทำให้เขาด่าไม่ออกเลยแม้แต่คำเดียว แต่กลับมีความรู้สึกอยากปกป้องเธอ
ตอน 283
บทที่ 283
ไวยาตย์มองไปยังโมรี “ถ้าอย่างนั้นขอบคุณคุณโมรีมากนะครับ”
“ไม่เป็นไรค่ะ”
รถเคลื่อนออกจากมหาลัยอย่างรวดเร็ว
ช่วงนี้อาการเย็นมาก พรมที่หนานุ่นในบ้านบวกกับฮีตเตอร์ ช่างแตกต่างกับหอพักที่หนาวเย็นอย่างกับสวรรค์กับนรกเลยทีเดียว
ปาณีนั่งอยู่บนโซฟา มองไปยังน้าลำมุงที่ก
ตอน 284
บทที่ 284
หลังจากได้ยินคำพูดของเธอ ธามนิธิก็หัวเราะอย่างอดไม่ได้ “ขาหักนับไหม?”
“......” คำพูดนี้ของเขา เปรียบเสมือนเข็มที่ทิ่มแทงใจของเธออย่างแรง
ใช่สิ!
ถ้าเทียบกับสิ่งที่ธามนิธิต้องเจอแล้ว เรื่องแค่นี้จะถือสาไปทำไม?
ธามนิธิลูบหัวเธอเบาๆ พูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง “ฉันจำได