ตอน 275
ความรักจากเรา
บทที่275
ถ้าเป็นคนอื่นในงานแต่งโดนหัวเราะเยาะขนาดนั้น เธอก็คงรู้สึกเสียใจกับสิ่งที่เลือกอยู่มั้ง?
ปาณี “ฉันไม่เสียใจ”
ถ้าไม่ใช่เพราะธามนิธิเธออาจจะไม่มีโอกาสมาอยู่ในโรงเรียนแห่งนี้จะเสียใจทำไม?
เธอจะไม่มีวันลืมว่าบทที่ตัวเองหมดหวังที่สุดเป็นธามนิธิที่ยื่นมือมาช่วยเธอไว้
ใ
ตอน 276
บทที่276
ธามนิธิมองปาณี “แล้วตีกันเพราะอะไร?”
“ไม่มีอะไรก็แค่พวกเขาพูดอะไรไม่น่าฟังไปหน่อย อารมณ์ชั่ววูบเลยทนไม่ไหว” ปาณีไม่กล้าบอกเหตุผลจริงๆให้ธามนิธิฟัง
คุณอาเพราะเกิดอุบัติเหตุเลยกลายเป็นแบบนี้ ในใจคงเสียใจมากกว่าคนอื่น
แล้วเธอจะกล้าไปพูดเรื่องพวกนั้นให้เขาฟังได้ไง?
ธ
ตอน 277
บทที่277
ไวยาตย์ “ครับ”
เธอมองธามนิธิแล้วรู้สึกผิดคาด
ต้องรู้ว่าธามนิธิเกลียดที่มีเรื่องทะเลาะวิวาทในโรงเรียน
บ้านวิสิทธิ์เวชสอนมาอย่างเข้มงวดยกตัวอย่างจากเวทัสถึงถานะทางบ้านดีขนาดไหน เขาก็ไม่กล้าไปทำอะไรในโรงเรียนอย่าว่าแต่ต่อยตีกันเลย!
เพราะว่าตั้งแต่แรกคนในบ้านก็พูดคุย