บทที่269

ปาณีตื่นตัวไวมากและลองดึงแขนของธามนิธิออกเตรียมไปเข้าห้องน้ำว่าจะตรวจไปด้วย

แต่ยังไม่ดึงแขนออกก็ช่างเถอะแถมทำเขาตื่นอีก

ธามนิธิเปิดตาขึ้นแล้วมองปาณี “ตื่นแล้ว?”

“……อือ” ปาณีตอบไปแต่หน้าแดงจนจะตายและไม่กล้ามองเขา

ธามนิธิมองผู้หญิงที่ขยับไปมาในอ้อมกอดตัวเองก็นึกถึง

บทที่270

งั้นก็ดีอ่ะสิ!

ทีแรกเธอจะถามก็ไม่ได้ถามออกไปอีกไม่คิดว่าธามนิธิจะมาเป็นคนพูดก่อน

มองสภาพเธอที่ตกใจและมั่นใจในสิ่งที่ตัวเองทายอยู่ก็ทำให้ธามนิธิหัวเราะออกมา

นี่ภรรยาของเธอ……ซื่อบื้อขนาดไหนกัน?

นี่ความฝันกับความจริงก็แยกไม่ออก

สงสัยเมื่อคืนเธอคงฝันถึงเรื่องที

บทที่271

จะหัวเราะเยาแธอได้!

แต่หัวเราะเยาะธามนิธิเธอทนไม่ได้

ปาณี “คนที่ฉันชอบฉันสามารถเอาทุกอย่างของฉันยกให้เขาได้แต่คนที่ฉันไม่ชอบของที่ฉันจะโยนทิ้งขยะฉันก็ไม่ให้หรอก”

ทีนาร์มองปาณีแล้วโมโห “ไม่ให้ก็ไม่ให้สิ!”

เขสยังดูถูกปาณีอีก

ทีนาร์พูดจบก็ออกไปจากหอทันที