บทที่ 267

บทที่267

แค่เพิ่มดอกไม้นิดหน่อยเพิ่มตัวหนังสือสี่กับลูกโป่ง……

แต่เขาพึ่งพูดจบก็ได้ยินธามนิธิตอบ “แกนี่ยุ่งเรื่องอื่นมากไปนะ!”

“……”

ครับๆๆ!

ไวยาตย์รู้ว่าตัวเองพูดผิดอีกแล้ว

กลางคืนเก้าโมงกว่า ธามนิธิอยู่ในห้องเปียโนนั่งอยู่หน้าเปียโน ไวยาตน์ยืนอยู่ข้างๆมอง

บทที่ 268

บทที่268

เขาเห็นสภาพนี่ก็อดยิ้มไม่ได้

ปาณีใส่ชุดนอนสีแดงนี่เป็นเสื้อที่น้าลำมุงเตรียมไว้ให้บอกว่าตอนแต่งงานก็ต้องใส่สีแดงมันถึงมงคล

เพราะเธอหันตัวกลับมาเลยเผยให้เห็นไหปลาร้าและคออันขาวเนียนของเธอแถมผิวเธอขาวอีกดูจนคนรู้สึกเส้นเลือดกระตุกนี่มันเป็นจังหวะที่จะมีเรื่องชัดๆ!

บทที่ 269

บทที่269

ปาณีตื่นตัวไวมากและลองดึงแขนของธามนิธิออกเตรียมไปเข้าห้องน้ำว่าจะตรวจไปด้วย

แต่ยังไม่ดึงแขนออกก็ช่างเถอะแถมทำเขาตื่นอีก

ธามนิธิเปิดตาขึ้นแล้วมองปาณี “ตื่นแล้ว?”

“……อือ” ปาณีตอบไปแต่หน้าแดงจนจะตายและไม่กล้ามองเขา

ธามนิธิมองผู้หญิงที่ขยับไปมาในอ้อมกอดตัว