บทที่252

หลังจันวิภาไป ปาณีก็มองธามนิธิแล้วมองยาที่อยู่ข้างๆนึกถึงเรื่องเมื่อก่อนที่ตัวเองพยายาให้ธามนิธิกินยา ไม่รอให้ธามนิธิเปิดปากพูดเธอก็พูดไปก่อน “เดียวฉันเอาไปเททิ้งเอง”

ธามนิธิพูดด้วยน้ำเสียงขรึม “เทอะไร? พี่สาวให้เธอเอายามาให้ฉันกินไม่ใช่หรือไง? นี่เธออยากเททิ้งงั้นหรอ?”

ราวก

บทที่253

ก็แค่มมาเรียนปาณีก็ไม่ได้สนใจอะไรอีก

ผ่านไปนานขนาดนี้แล้ว คนอย่างเวทัสไม่มีผลต่อเธอแล้ว

เรียนจบปาณีกับโมรก็ไปก่อน ชยรพมองเวทัสที่ไม่ขยับไปไหนเลยแล้วก็ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่แต่ก็นั่งลงอยู่เป็นเพื่อนเขา

“เพื่อน” เธอวางมือลงบนไหล่ของเวทัสและตบเบาๆ “ฉันรู้ว่าเธอวางปาณีไม่

บทที่254

ผู้หญิงคนนี้ดูก็รู้เลยว่าไม่ใช่คนดี ฐานะของนพรุจวางไว้ตรงนั้นปกติก็มีผู้หญิงมากมายมาเข้าใกล้เขาก็เลยมองผู้หญิงแค่แวบเดียวก็รู้เลยว่าเป็นผู้หญิงยังไง

ผู้หญิงแบบติรยาทุกการกระทำก็แสดงความแรดออกมาอยากอ่อยคนอื่น แค่ดูก็น่าเกลียดแล้ว

ติรยา “วันนี้เป็นงานแต่งของคุณลุงธามนิธิหนูก็ม