บทที่230

ดูเหมือนไม่ใช่ทางกลับบ้าน

ธามนิธิ “ไปดูบ้าน”

“คะ?” ปาณีมองธามนิธิอย่างไม่เข้าใจ นี่เขามีบ้านแล้วไม่ใช่หรือไงแล้วยังจะไปดูบ้านไหนอีก?

ธามนิธิมองหน้าที่กำลังตกใจอยู่ของปาณีก็เลยอธิบาย “ลืมไปแล้วหรือไงว่าครั้งที่แล้วที่ไปบ้านแม่เธอ แม่เธอบอกจะเอาหลังหนึ่งหลัง?”

พอนึ

บทที่231

ปาณรออกมาจากห้องเปียโนก็เดินไปดูห้องนอนของเธอกับธามนิธิ คุณอาไม่ได้เตรียมห้องส่วนตัวให้เธอเหมือนบ้านหลังเก่าแต่กลับเอาของเธอและของเขาไว้ในห้องเดียวกัน

เธอเปิดดูตู้เสื้อผ้า ดูเสื้อผ้าที่ย้ายมาจากบ้านเก่ามีทั้งเสื้อเก่าและเสื้อใหม่รวมกัน

นี่ซื้อเสื้อให้เธออีกแล้วงั้นหรอ

บทที่232

บทที่ไม่ควรปรากฏตัวออกมา เขาก็ออกมาให้เห็นหน้าเลยพอธามนิธิเห็นเขาก็ยิ่งโกรธไปใหญ่ “ออกไปเดียวนี้!”

“……?”

ไวยาตย์ทำหน้าอย่างงง เมื่อกี้เขาอยู่แค่ชั้นล่างไม่ได้ทำอะไรให้คุณธามนิธิโกรธสักหน่อย?

ถึงจะคิดแบบนั้นแต่ไวยาตย์ก็ตกใจแล้วรีบปิดประตู

ปาณีเห็นภาพตรงหน้าตัวเองเ