บทที่ 22

บทที่22

การกระทำที่กะทันหันนี้ ทำให้ปาณีอึ้งไปสักพัก นี่.....คุณไวยาตย์และแม่บ้านก็นั่งอยู่ตรงนี้นะ!

คุณอานี่ใจกล้าจริงๆ!

ธามนิธิมองไปยังเธอ แล้วพูดว่า“เรื่องการทำกับข้าวแบบนี้ ถือเป็นงานอดิเรกก็พอ ไม่ต้องทำทุกวันหรอก มือที่สวยขนาดนี้เอามาทำกับข้าวก็เสียดายแย่”

บทที่ 23

แม่บ้านลำมุงตอบว่า“น่าจะไม่นะคะ เห็นคุณหนูก็ทำตัวเหมือนก่อนหน้านี้ ความสัมพันธ์กับคุณชายธามนิธิก็ดีมากค่ะ”

“ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้ว!”จันวิภารู้สึกโล่งใจชั่วคราว“ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา ฉันต้องเป็นคนบาปแน่ๆ”

ถ้าเกิดความเอาแต่ใจของเวทัสทำให้สองคนนี้เลิกกัน เธอจะมองหน้

บทที่ 24

แต่ไม่เป็นไร ในเมื่อสามารถมาเจอครอบครัวของเขาได้ ก็แสดงว่าขาของเธอนั้นได้ก้าวเข้ามายังบ้านวิสิทธิ์เวชแล้วข้างหนึ่ง ติรยารู้สึกดีใจมาก

ติรยาเพิ่งนั่งลงไปไม่นาน ไวยาตย์ก็เข็นรถเข็นของธามนิธิเข้ามา

พอเห็นพวกเขา ฐิติพรก็รีบเดินไปต้อนรับ“กลับมาแล้วหรอจ้ะ?”

“แ