บทที่ 19

“......” ปาณีสะดุ้งเพราะความตกใจ เธอเกือบสำลักเพราะกำลังดื่มน้ำอยู่

เธอคิดไม่ถึงเลยว่าคุณอาจะเรียกเวทัสออกมา เพราะจะถามเรื่องนี้?

คุณอารู้ได้ยังไงว่าฉันทำงานพาร์ทไทม์?

แล้วรู้อีกได้ยังไงว่าเวทัสเป็นคนทำเรื่องนี้

และยิ่งไปกว่านั้น ตั้งแต่เธ

บทที่ 20

“เธอมั่นใจ?”

ธามนิธิสงสัยในคำพูดของเธอ

ปาณีไม่อยากเชื่อที่ได้ยินแบบนี้ “อ้าว ก็เมื่อก่อนหนูก็เคยทำให้คุณอากินไง? ตอนอยู่ที่คฤหาสน์นั้น......”

“ลืม”

“.......” เรื่องที่เกิดขึ้นภายในสองเดือนเนี่ยนะ ลืมได้ไง?

ปาณีมองเขาอย่างไม่อยากเชื่อ

บทที่ 21

เธอวางของทั้งหมดลง นั่งถอนหายใจอยู่ข้างๆ ธามนิธิมองไปยังร่างอันเหน็ดเหนื่อยของเธอ เหตุผลที่บอกว่าจะไปซื้อของช่างเหมาะกับธรรมชาติของความตะกละของเธอจริงๆ

หลังจากพักแล้วสักครู่ ปาณีบอกกับแม่บ้านที่อยู่ในครัวว่า“น้าคะ คืนนี้หนูจะทำกับข้าวเองค่ะ น้าพักผ่อนเลยนะคะ!”