บทที่178

“เธอบอกอะไรนะ!”น้ำเสียงของแม่แค่แป๊บเดียวก็ตื่นเต้นขึ้นมา

นี่ปาณีบอกว่าไม่เอาสินสอดงั้นหรอ?

นี่ฉันมีลูกโง่ขนาดนี้ได้ยังไงกัน?

บ้านวิสิทธิ์เวชฐานะดีขนาดนี้ สินสอดก็ต้องสักหนึ่งแสนหยวนแปดหมื่นหยวนสิ!

ปาณีไม่ได้ฟังฝนสิริพูดอีกก็ตัดสายทิ้ง

เธอรู้

บทที่179

“คุณไวยาตย์คะ”แผนกต้อนรับมองไปที่ไวยาตย์ ไม่คิดว่าผู้หญิงคนนี้จะรู้จักกับคุณไวยาตย์

ตายแล้วๆ นี่เธอรู้สึกว่าตัวเองกำลังก่อเรื่องใหญ่เข้าแล้ว

เป็นเพราะปกติผู้หญิงที่มาหาคุณไวยาตย์ จะแต่งตัวเว่อร์และหรู คุณไวยาตย์ก็ปฏิเสธหมดใครจะไปคิดละว่าผู้ หญิงธรรมดาคนนี้ถึงไม่ได้

บทที่180

ไวยาตย์เห็นสภาพนี้ก็เดินออกมาแบบเงียบๆแล้วปิดประตูของห้องประชุม

เขาก็เป็นเพียงคนโสดที่รู้ตัวดีคนนึง

ธามนิธิมองปาณีแล้วทำหน้าขรึม “ตั้งใจหน่อย ที่นี่เป็นที่ทำงาน”

“……” ปาณีหมดคำพูด

นี่เธอไม่ได้ตั้งใจตอนไหนกัน?

ตั้งใจสุดๆเลยนะ?

เธอนั่ง