บทที่ 150

ยังดีที่ในช่วงนี้ ความโด่งดังของโมรีลดลงไปแล้ว บวกกับที่จะได้กลับบ้านในวันนี้ อารมณ์ของเธอจึงดีขึ้นนิดหน่อย

.......

ในตอนบ่าย ปาณีแบกเป้ออกมาจากหอ เตรียมตัวจะนั่งรถไฟฟ้ากลับบ้าน ปรากฏว่าไวยาตย์มารับเธอแล้ว

รถของไวยาตย์จอดอยู่ตรงนั้น เธอเดินเข้าไป เปิดประตู

บทที่151

ผู้หญิงรักสวยทุกคน ปาณีก็เหมือนกันแต่ดีที่ปาณีไม่ใช่คนที่ผิวโดดแดดแล้วคล้ำง่าย ระยะทางห่างจากค่ายทหารไม่มาก

ธามนิธิมองไปที่เธอ ไม่ได้รีบพูดอะไรสักอย่าง

ไม่รู้ว่าเพราะอะไรแค่เธอมาอยู่ตรงหน้าให้เขาเห็น เขาก็รู้สึกเหมือนทั้งบ้านนี้เต็มไปด้วยสีสัน

เห็นธามนิธิไม่พู

บทที่152

แขนของปาณีคล้องไว้ที่คอของธามนิธิ แต่การกระทำเล็กๆนี้กลับทำให้ความรู้สึกเธอเปลี่ยนไปหมด

เมื่อก่อนมักจะคิดว่าเราะคุณอาดีกับเธอ เธอก็เลยชอบเขา พึ่งแต่เขา......

แต่ว่าตอนนี้เธอกอดผู้ชายคนที่กำลังจูบกับเธออย่างดูดดื่ม ทำให้ในใจเธอมีอะไรแปลกๆที่กำลังเปลี่ยนไป

ธา