บทที่ 122

เมื่อไม่นานมานี้ธามนิธิแย่งที่ดินผืนหนึ่งมาจากบ้านมีสุวรรณ์ ที่ดินผืนนี้สำหรับบริษัทอย่างพวกเขาแล้ว เปรียบเสมือนที่ดินอันมีค่าที่ทำให้เขาร่ำรวยได้

สามารถร่วมงานกับธามนิธิได้ แม้ว่าจะได้แค่เศษเสี้ยวกำไร ผลประกอบการของบริษัทพวกเขาในอนาคตก็ไม่ต้องเป็นห่วงแล้ว

เพื่อโอก

บทที่ 123

“ก็เรื่องคุณอาของเธอนั่นแหละ” จันวิภาพูดว่า “อยากถามเธอสักหน่อย แต่ว่าเธอไม่รู้ก็ไม่เป็นไร”

“คุณอาก็ไม่ได้บอกหนูทุกเรื่องหรอกค่ะ” ปาณีรู้ว่าธามนิธิไม่ได้เชื่อใจเธอมากนัก หรือพูดอีกนัยหนึ่งคือ เขาไม่เชื่อใจใครเลย

คนอย่างเขา ไม่เชื่อใจใครเลยก็เป็นเรื่องปกติ

“ไม่เป็นไ

บทที่ 124

ถูกดวงตาที่ดำสนิทของคุณอาจ้องมอง ทำให้ปาณีมีแรงกระตุ้นที่อยากหนีไป

“ผมหนูยังเปียกอยู่เลย เดี๋ยวหนูไปเป่าผมก่อน” เธอหาข้ออ้าง แต่ธามนิธิไม่ได้ปล่อยมือออกแต่อย่างใด เขาก้มหน้าลง จูบลงด้านหลังหูเธอครั้งหนึ่ง

เขาแทบจะห้ามสัญชาตญาณความเป็นชายในสายเลือดไม่อยู่......