บทที่ 117

ธามนิธิไม่ได้พูดอะไร

ปาณีปรากฏว่าสีหน้าของเขาดูมืดครึ้ม ไม่รู้เขาคิดอะไรอยู่ ปาณีถามว่า“คุณเป็นอะไรหรอ”

ไวยาตย์นั่งอยู่ข้างหน้า รู้สึกอึดอักมา ยังจะมาถามอีกว่าเป็นอะไรอีกหรอ

ก็โดนเธอทำให้โกรธไง

อยู่ดีๆไปทักทายกับชลิตทำไม

คราวนี้จะดูว่าเธอ

บทที่ 118

เวทัสไม่พลาดสายตาที่ แปลกประหลาดของปาณี มุมปากของเขาอดยกขึ้นมาไม่ได้

ติรยามองไปที่ปาณี พูดด้วยความกระตือรือร้น“ปาณี เริ่มจะเปิดเทอมแล้ว ตอนเปิดเทอม เราไปสมัครเรียนด้วยกันนะ”

ปาณีพูดว่า“ไม่ต้อง”

ไปสมัครเรียนกับนังนี้เนี่ยนะ ? นอกจากเธอ สมองเพี้ยนไปแล้ว

บทที่ 119

หญิงสาวรู้สึกอึดอัก ก็เลยมีแต่ยิ้ม

ได้ข่าวว่าพวกผุ้ใหญ่มักจะชอบเต๊ะจุ๊ย เธอรู้อยู่แก่ใจ อีกทั้งเธอมั่นใจในความสวยของตนเอง ฉะนั้นเธอไม่เร่งรีบ

นั่งไปพักใหญ่ สายตาของชายอ้วยถึงจะวางไปปารีที่แต่งกายะรรมดา ไร้ความมีอยู่ “คนนี้คือ......”

ปาณีนึกถึงชายอ้วนคนนี้ถึงข