บทที่ 95 เรื่องมันเป็นยังไงกันแน่

สวี่อันฉิงรู้สึกประหลาดใจ เพราะไม่เคยคิดว่าคนอย่างเซียวหันถิงจะมาขอความช่วยเหลือจากเขา เซียวหันถิงเห็นหน้าสวี่อันฉิงเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ แต่เซียวหันถิงก็ดูออกว่าสวี่อันฉิงคิดอะไรอยู่จึงพูดว่า “ คุณสวี่อย่าสำคัญตัวเองผิด เพราะผมไม่ได้ขอให้คุณช่วย แค่ต่างคนต่าง

บทที่ 96 แท้จริงแล้วมีเป้าหมายอะไร

อยู่ ๆ ก็คิดถึงผู้หญิงที่ชื่อสวี่อันฉิง เซียวหันถิงจึงถามด้วยความลังเลว่า “ ระหว่างคุณกับสวี่อันฉิง ......”

พอเสิ่นอีเวยได้ยินชื่อนี่ ก็รีบเงยหน้าขึ้นมามองเซียวหันถิงด้วยความเกรงๆ

เมื่อเซียวหันถิงเห็นลักษณะท่าทางแบบนี้ก็พอจะเข้าใจ เลยไม่คิดที่จะถามต

บทที่ 97 ฉันรับปากเธอ

ตอนนี้เลือดในตัวของเสิ่นอีเวยแข็งไปหมด ตั้งแต่ที่พ่อแม่เสียไป นอกจากไปไหว้ท่านที่สุสานทุกปี ก็จะพยายามหลีกเลี่ยงไม่ให้เห็นสิ่งของหรือรูปภาพของท่านเพราะกลัวว่าตัวเองจะทนไม่ได้

ถึงจะผ่านไปสี่ปีแล้ว แต่ความเจ็บปวดในการสูญเสียพ่อแม่ก็ยังทำให้เขาต้องตกใจตื่นในตอนกลางคืน