บทที่58 งั้นเธอก็ไม่ต้องทำตั้งแต่แรก

หมี่ยาฟังเสร็จก็หัวเราะ หล่อนส่งสายตามองไปยังสวี่อันฉิงที่อยู่ไกลๆ หลังจากนั้นสีหน้าก็แสดงอารมณ์แบบย่ามใจ

หล่อนใช้มือทั้งคู่สวมกอดบริเวณหน้าอก : “ผู้อำนวยการเสิ่นที่คุณพูดมาหมายความว่าไงฉันไม่เข้าใจเลย อะไรคือระวังไม่ระวัง ฉันรู้สึกว่า ฉันหมี่ย่าความสา

บทที่59 การแข่งขันเพิ่งเริ่มต้น

บทสนทนาเมื่อครู่ทำให้ทุกคนที่อยู่ในออฟฟิศเงียบเป็นเป่าสาก

พูดจบ เสิ่นอีเวยก็หันตัวกลับมาพูดกับหมี่ย่าอย่างเยือกเย็นว่า : “ส่วนเธอ ต้องลาออกไปจากบริษัทเซิ่งซื่อ ลูกน้องในสายงานของฉัน ฉันรับไม่ได้ที่เธอเป็นคนหยิ่งผยองขนาดนี้”

เสิ่นอีเวยพูดเสร็จก็เดินไปทา

บทที่ 60 เธอไม่ต้องรู้สึกผิด

เสิ่นหุ้ย เป็นชื่อที่ทำให้คนรู้สึกอ่อนไหว และในเวลานี้เป็นชื่อที่คั่นกลางระหว่างผู้หญิงที่หยิ่งด้วยกันทั้งคู่

สายตาสวี่อันฉิงแพรวพราว มุมปากแสยะยิ้มอย่างถากถาง : “เสิ่นอีเวย หลายปีมานี้ เธอคิดว่าพี่สาวเธอจะฟื้นขึ้นมาบ้างไหม?”

เสิ่นอีเวยอึ้งไปสีกพัก แล้วถา